هدف از واکسیناسیون در سگ تقویت سیستم ایمنی و ایجاد مقاومت در برابر بیماریهای مسری ویروسی و باکتریایی است. واکسن در واقع یکسری آنتی ژن ها و یا ویروس یا باکتریهای کشته شده یا ضعیف شده اند که وقتی وارد بدن میشوند میتوانند سیستم ایمنی را تحریک کنند تا بر علیه شان آنتی بادی بسازد ولی آنقدر قدرت ندارند که بتوانند بیماری زایی کنند. وقتی بعد از واکسن بدن با پاتوزن های بیماری زا مواجه میشود آنتی بادی هایی که در خون وجود دارند به سرعت با بیماری مقابله میکنند و بیماری ایجاد نمیشود و اگر هم بشود به صورت خیلی خفیف و با شدت پایین اتفاق میافتد
با انجام واکسیناسیون مناسب در زمان مناسب در برابر این بیماریهای مسری و بعضا مرگبار ایمنی ایجاد میشود. نکته مهم درباره توله سگها این است که تا وقتی برنامه واکسیناسیونشان کامل نشده و حتی تا چند هفته بعد از آن بهتر است اصول بهداشتی دربارشان سفت و سخت رعایت شود. یعنی تا چندین هفته بعد از آخرین واکسن نباید با سگهای دیگر آدمهای غریبه یا محیط های آلوده در ارتباط باشند چون در آن شرایط باز هم ریسک انتقال بیماری و ایجاد عفونت وجود دارد. توله سگها باید اولین ولاکسنشان در سن 8 هفتگی زده شود بعد از آن تا سن 4ماهگی هر 3 تا 4 هفته واکسن یاداورشان زده تزریق شود و بعد از آن سالانه یکبار (یک سال بعد از آخرین واکسن چندگانه + هاری) دوز یاداور این واکسن ها تزریق شود.
زمانی که توله ها به دنیا می آیند متکی به آنتی بادی هایی هستند که از طریق شیر مادر دریافت میکنند. این آنتی بادی ها میتوانند 6 تا حداکثر 8 هفته از آنها در برابر میکروب های بیماری زا محافظت کنند. البته این محافظت به مرور زمان از بین میرود و توله سگ نسبت به بیماریهای عفونی مختلف حساس میشود.
